به‌اشتراک‌گذاری این:

صبح که رسیدم مغازه، تلفن رو برداشتم که به چند جا تلفن بزنم با گرفتن اولین شماره صدای بد ترکیبی از گوشی گفت:

مشترک گرامی!! با سلام! تلفن شما به علت بدهی قطع می باشد، در صورت پرداخت صورتحساب و مراجعه به مرکز آبونمان مجددا وصل خواهد شد.

با لعنت بر شیطون حرومزاده قبض پرداخت شده رو نگاه کردم و دیدم 5 روز قبل از سر رسید مهلت، هزینه رو پرداخت کرده بودم. هلک و هلک رفتم تا مرکز مخابرات و واحد آبونمان و قبض و رسید پرداخت رو نشونشون دادم و گفتم: میشه بگین چرا تلفن منو قطع کردین؟ من که فیش رو پرداخت کردم ولی اگر هم نمی کردم مبلغش زیر 10 هزار تونه. کارمند مربوطه به کامپیوترش مراجعه کرد و با ذکر یه شماره تلفن پرسید این شماره هم مال شماست؟ شماره برام نا آشنا بود با خوندن آدرس فهمیدم شماره نلفن مغازه ایه که دست مستاجره. گفتن این شماره بدهی داره و چون مالک هردوتا خط یه نفره اونم قطع کردیم!! مثل تصویر زیر چهار شاخ موندم

فارغ از اینکه اصولا هر خط تلفنی باید شخصیت حقوقی مجزائی داشته باشد می دانستم با ذکر این مسائل به نتیجه ای نمی رسم. با مراجعه به مدیر مرکز، ماوقع رو تعریف کردم، ایشون هم فرمودند دستور مدیر عامل محترم از استان می باشد. گفتم حاج آقا دست گلتون درد نکنه! ولی اون تلفنی که بدهی داره مال مغازه ایه که به اجاره واگذار شده و من از نظر حقوقی و اخلاقی تا پایان قرارداد حق مداخله در امورش رو ندارم.شما هم که خط بدهکار رو قطع کردین از طرفی قیمت ودیعه 75 هزار تومنه و بدهی 58 هزار تومن…… درج ادامه این گفتگو، ثمری ندارد و مطمئنا همه از نتیجه آن با خبرند ولی در انتها به مدیریت محترم عرض کردم : گمان نمی کنم این دستورات و قانون تراشی ها حتی در بورکینافاسو هم صادر و اجرا شود، پاسخشان تنها یک لبخند بود و منهم راضی بودم که لااقل بجای گفتن به من ربطی نداره و وقت منو نگیرین و …. یه لبخند از مدیریت محترم مرکز دیدم.